Historia rowerów elektrycznych zaczyna się nie – jak wielu zakłada – w XXI wieku, ale pod koniec XIX stulecia. Pierwszy patent na rower z napędem elektrycznym został przyznany w 1895 roku, a mimo to potrzeba było ponad stu lat, aby e-bike’i stały się masowym środkiem transportu. W tym artykule prześledzisz całą drogę – od eksperymentalnych patentów, przez narodziny roweru ze wspomaganiem elektrycznym w Japonii, aż po współczesny boom napędzany baterią litowo-jonową i silnikami centralnymi.
🎯 Kluczowe wnioski w 30 sekund
- Pierwszy patent na rower elektryczny (US 552 271) otrzymał Ogden Bolton Jr. w 1895 roku – jego konstrukcja miała silnik prądu stałego w tylnej piaście i baterię 10 V / 100 A, ale nie miała pedałów.
- Przełomem lat 90. XX wieku był Yamaha PAS z 1993 roku – pierwszy masowo produkowany pedelec, który udowodnił komercyjny potencjał wspomagania elektrycznego.
- Upowszechnienie baterii litowo-jonowych po 2000 roku zmniejszyło masę akumulatorów kilkukrotnie w porównaniu z ołowiowo-kwasowymi i wydłużyło zasięg do praktycznie użytecznych wartości.
- Wejście Boscha na rynek w 2011 roku z kompletnym systemem napędowym mid-drive wyznaczyło standard jakości i przyspieszyło rozwój całej branży w Europie.
- Dziś globalny rynek e-bike’ów jest wart kilkadziesiąt miliardów dolarów, a sprzedaż rowerów elektrycznych przewyższa sprzedaż samochodów elektrycznych.
🚴♂️ Pierwsze patenty – jak zaczęła się historia rowerów elektrycznych
Korzenie e-bike’ów sięgają czasów, gdy elektryczność sama w sobie była jeszcze nowinką technologiczną. Pod koniec XIX wieku, równolegle do prac nad pierwszymi samochodami, wynalazcy eksperymentowali z łączeniem napędu elektrycznego z konstrukcją rowerową. Ich projekty były prymitywne z dzisiejszej perspektywy, ale wyznaczyły kierunek rozwoju na ponad sto lat do przodu.
Zanim pojawiły się rowery, warto wspomnieć o Gustavie Trouvé – francuskim inżynierze, który w 1881 roku zaprezentował w Paryżu trójkołowiec elektryczny z silnikiem Siemensa i akumulatorem. Nie był to rower dwukołowy, ale ta publiczna demonstracja udowodniła, że lekkie pojazdy elektryczne mogą poruszać się po drogach. Pokaz Trouvé bywa uznawany za ważny punkt odniesienia dla późniejszych konstrukcji.
📜 Kluczowe patenty z lat 1895–1899
| Rok | Wynalazca | Kluczowe rozwiązanie | Patent US |
|---|
| 1895 | Ogden Bolton Jr. | Silnik DC w piaście tylnego koła, bateria 10 V / 100 A (ok. 1000 W), brak pedałów i przekładni | 552 271 |
| 1897 | Hosea W. Libbey | Podwójny silnik elektryczny wbudowany w oś suportu – koncepcyjny przodek napędu centralnego (mid-drive) | 596 272 |
| 1898 | Mathew J. Steffens | Napęd pasowy – pas biegnący po obwodzie tylnego koła i wokół silnika | — |
| 1899 | John Schnepf | Napęd cierny – rolka napędowa dociskana do bieżnika tylnego koła | 627 066 |
Szczególnie istotny jest patent Boltona z 1895 roku. Jego silnik o 6 biegunach i komutatorze szczotkowym miał moc ok. 1000 W – to czterokrotność mocy ciągłej legalnego pedeleca w UE (250 W). Problem w tym, że ówczesne baterie ołowiowo-kwasowe były ogromne, niezwykle ciężkie i szybko się rozładowywały. Bolton nie przewidział nawet pedałów – jego „rower” był de facto jednośladem elektrycznym.
Patent Libbeya z 1897 roku jest z kolei zaskakująco wizjonerski. Umieszczenie dwóch silników w osi suportu (tam, gdzie dziś montuje się korby) to rozwiązanie koncepcyjnie bardzo zbliżone do współczesnych napędów centralnych. Firma Giant wykorzystała podobną koncepcję prawie 100 lat później w swoich pierwszych rowerach elektrycznych z lat 90.
Wszystkie cztery patenty z lat 1895–1899 rozwiązywały ten sam problem inaczej: jak przenieść napęd elektryczny na koło roweru. Silnik w piaście, napęd centralny, pasowy i cierny – te same kategorie konstrukcyjne istnieją do dziś.
⚙️ Stracone dekady – dlaczego rower elektryczny czekał na swój moment
Po fali patentów z przełomu XIX i XX wieku rozwój rowerów elektrycznych praktycznie zatrzymał się na kilkadziesiąt lat. Przyczyny były prozaiczne: baterie ołowiowo-kwasowe ważyły kilkanaście kilogramów, miały niewielką pojemność i krótką żywotność. Jednocześnie przemysł motoryzacyjny rozwijał się w zawrotnym tempie, przyciągając kapitał, inżynierów i zainteresowanie konsumentów. Rower elektryczny nie był w stanie konkurować z samochodem spalinowym pod żadnym względem – ani zasięgiem, ani prędkością, ani prestiżem.
🔋 Pojedyncze próby w pierwszej połowie XX wieku
Mimo to historia rowerów elektrycznych nie zamiera zupełnie. W 1932 roku holenderska firma Philips we współpracy z Simplexem zbudowała e-bike z ciężką stalową ramą i masywnym akumulatorem ołowiowo-kwasowym. Ten pojazd – zachowany na fotografiach – miał już oświetlenie, błotniki i amortyzację siodełka. Był jednak zbyt ciężki i drogi, aby trafić do masowej produkcji.
Ważnym krokiem był patent Jesse’ego D. Tuckera, zgłoszony w 1946 roku (opublikowany jako US 2 514 460 w 1950 r.). Opisał on silnik z wewnętrznym mechanizmem przekładniowym i możliwością wolnego biegu (freewheel). To rozwiązanie umożliwiało jazdę na pedałach bez oporu silnika – cecha, która stała się później fundamentem współczesnych systemów napędowych w rowerach elektrycznych.
⚡ Lata 70. i 80. – powolna zmiana
Kryzys naftowy lat 70. i rosnąca świadomość ekologiczna spowodowały ponowne zainteresowanie alternatywnymi środkami transportu. W 1969 roku G.A. Wood Jr. rozwinął koncepcję Schnepfa, budując układ z czterema małymi silnikami ciernymi napędzającymi przednie koło. Panasonic w 1975 roku zbudował prototyp roweru elektrycznego z akumulatorami ołowiowo-kwasowymi 24 V – jeden z pierwszych japońskich projektów tego typu.
Problemem nadal pozostawały baterie. Akumulatory ołowiowo-kwasowe ważyły 8–15 kg, a ich pojemność wystarczała na zaledwie kilka do kilkunastu kilometrów. Dopiero pojawienie się akumulatorów niklowo-kadmowych (NiCd) i niklowo-wodorkowych (NiMH) w latach 90. pozwoliło zmniejszyć masę baterii przy zachowaniu zbliżonej pojemności.
💡 Perspektywa: W ciągu stu lat (1895–1990) rower elektryczny przeszedł od koncepcji do prototypów, ale nie trafił do masowej sprzedaży. Główną barierą nie był silnik – ten był wystarczająco dobry już w XIX wieku – ale bateria. Historia rowerów elektrycznych to w dużej mierze historia postępu w technologii magazynowania energii.
🏆 Lata 90. – narodziny pedeleca i pierwszy komercyjny sukces
Prawdziwa historia współczesnych rowerów elektrycznych zaczyna się na przełomie lat 80. i 90. XX wieku, kiedy dwa niezależne od siebie projekty – w Szwajcarii i Japonii – zdefiniowały koncepcję, którą znamy dziś jako pedelec: rower, w którym silnik wspomaga pedałowanie, a nie zastępuje je.
🇨🇭 Michael Kutter i narodziny pedeleca (1989–1992)
Szwajcarski inżynier Michael Kutter rozpoczął prace w 1989 roku, a w 1990 ukończył pierwszy działający prototyp roweru ze wspomaganiem proporcjonalnym do siły nacisku na pedały. Nazwał go „pedelec” (od PEDal-ELECtric). Komercyjna produkcja ruszyła w 1992 roku pod marką Velocity, później przemianowaną na Dolphin. Kutter nie odniósł komercyjnego sukcesu – jego firma pozostała niszowa – ale jego koncepcja silnie wpłynęła na to, jak później rozumiano pedelec w praktyce rynkowej i regulacyjnej: wspomaganie elektryczne powinno być powiązane z pedałowaniem, a nie działać niezależnie od niego.
🇯🇵 Yamaha PAS – pierwszy masowy rower elektryczny (1993)
Niezależnie od prac Kuttera, inżynierowie Yamahy rozpoczęli prace nad systemem wspomagania już w 1988 roku. W 1989 roku ukończono pierwszy prototyp, a w listopadzie 1993 roku ruszyła limitowana sprzedaż modelu PAS (Power Assist System) w trzech japońskich prefekturach: Kanagawa, Shizuoka i Hyogo. Sprzedaż ogólnokrajowa rozpoczęła się w kwietniu 1994 roku.
📊 Yamaha PAS – kluczowe fakty
- System napędowy: silnik wspomagający pedałowanie z czujnikiem siły nacisku na pedały – silnik dostosowywał moc do wysiłku rowerzysty.
- Klasyfikacja prawna: po negocjacjach z japońskim Ministerstwem Transportu PAS został uznany za rower, nie pojazd silnikowy – nie wymagał prawa jazdy ani kasku.
- Skala produkcji: początkowa partia 1000 sztuk została wyprzedana natychmiast; w 1994 roku produkcja wzrosła do 30 000 egzemplarzy; do października 1997 roku wyprodukowano 250 000 jednostek napędowych.
- Bateria: początkowo ołowiowo-kwasowa; od 1995 roku NiCd (niklowo-kadmowa), lżejsza i bardziej odporna na wahania temperatury.
Sukces Yamahy uruchomił reakcję łańcuchową. W 1996 roku Panasonic wprowadził swój model, a kolejni japońscy producenci podążyli tym śladem. Do końca lat 90. wspomaganie elektryczne pedałowania z czujnikiem momentu obrotowego stało się standardem przemysłowym.
🔧 Czujniki momentu obrotowego – przełomowa technologia lat 90.
Kluczową innowacją lat 90. nie był sam silnik, ale czujnik momentu obrotowego. Wcześniejsze konstrukcje miały prosty włącznik: silnik był albo włączony, albo wyłączony. Czujnik momentu obrotowego mierzył siłę, z jaką rowerzysta naciskał na pedały, i proporcjonalnie dostosowywał moc silnika. Efektem jest jazda, która „czuje się” naturalnie – silnik pomaga dokładnie tyle, ile potrzeba. Pod koniec lat 90. pojawiło się wiele patentów rozwijających czujniki siły i momentu obrotowego w układach wspomagania pedałowania, m.in. prace zespołu Yutaki Takady dla Seiko Epson.
🔋 Po 2000 roku – bateria litowo-jonowa zmienia zasady gry
Jeśli czujnik momentu obrotowego uczynił jazdę naturalną, to bateria litowo-jonowa uczyniła rower elektryczny praktycznym. Przejście z akumulatorów NiCd i NiMH na ogniwa litowo-jonowe, które nastąpiło na początku XXI wieku, było dla e-bike’ów zmianą fundamentalną – punktem, po którym nic nie wyglądało już tak samo.
📊 Porównanie technologii akumulatorów – co zmieniła bateria litowo-jonowa
| Parametr | Ołowiowo-kwasowa (SLA) | Niklowo-kadmowa (NiCd) | Litowo-jonowa (Li-ion) |
|---|
| Gęstość energetyczna | 30–50 Wh/kg | 45–80 Wh/kg | 150–270 Wh/kg |
| Masa baterii 500 Wh | ok. 10–16 kg | ok. 6–11 kg | ok. 2–3,5 kg |
| Cykle ładowania | 200–300 | 500–1000 | 500–1000+ |
| Efekt pamięci | Nie (degradacja przez sulfatację) | Tak (silny) | Minimalny |
| Era dominacji w e-bike’ach | do lat 90. | lata 90.–2005 | od ok. 2005 |
Różnica jest ogromna: bateria litowo-jonowa o pojemności 500 Wh waży 2–3,5 kg, podczas gdy ołowiowo-kwasowa o tej samej pojemności – ponad 10 kg. To oznacza, że rower elektryczny z lat 90. z baterią ołowiową ważył 30–40 kg, podczas gdy współczesny model z Li-ion mieści się w 20–25 kg. Ta różnica przekłada się bezpośrednio na komfort jazdy, manewrowość i zasięg.
🇨🇳 Chiny – największy rynek rowerów elektrycznych na świecie
Równolegle do postępu technologicznego nastąpiła eksplozja rynku rowerów elektrycznych w Chinach. Od początku XXI wieku Chiny stały się największym rynkiem e-bike’ów – według szacunków branżowych w szczytowym okresie (ok. 2005–2015) odpowiadały za zdecydowaną większość globalnej produkcji. Obecnie ich udział wynosi ok. 60%, ponieważ rynki europejski i amerykański dynamicznie rosną. Mimo to skala produkcji jest nadal ogromna: według danych Ministerstwa Przemysłu i Technologii Informacyjnych ChRL, w pierwszych 10 miesiącach 2020 roku w Chinach wyprodukowano ponad 25 milionów rowerów elektrycznych.
W Chinach e-bike pełni inną funkcję niż w Europie. Dla setek milionów ludzi jest podstawowym środkiem codziennego transportu – zamiennikiem skutera lub autobusu, nie sportowym dodatkiem. Chiński rynek kształtowały tanie modele z silnikami piastowymi i baterią ołowiowo-kwasową, stopniowo zastępowaną litowo-jonową.
🌍 Europa – jak rower elektryczny podbił kontynent
W Europie rozwój e-bike’ów przebiegał wolniej niż w Azji, ale miał inny charakter – był napędzany jakością, regulacjami i infrastrukturą rowerową. Kluczową rolę odegrały trzy czynniki: unijne przepisy definiujące pedelec, wejście koncernu Bosch na rynek i rozwinięta sieć ścieżek rowerowych w Holandii, Niemczech i krajach skandynawskich.
📜 Regulacje UE – definicja prawna pedeleca
Dyrektywa 2002/24/WE, a następnie Rozporządzenie (UE) nr 168/2013, które ją zastąpiło od 1 stycznia 2016 roku, wyłączyły z obowiązku homologacji rowery ze wspomaganiem elektrycznym spełniające konkretne warunki: moc ciągła silnika do 250 W, odcięcie wspomagania przy 25 km/h i wymaganie pedałowania. To kluczowa definicja – rower spełniający te kryteria jest traktowany jak zwykły rower, bez potrzeby posiadania prawa jazdy, rejestracji czy obowiązkowego ubezpieczenia. Norma EN 15194, opublikowana w 2009 roku, określiła wymagania bezpieczeństwa i badań dla tych pojazdów.
🏭 Bosch eBike Systems – punkt zwrotny dla europejskiego rynku
Dział Bosch eBike Systems został założony w 2009 roku, a pierwsze produkty trafiły na rynek w sezonie 2011. Według oficjalnych źródeł firmy, pierwszy prototyp powstał na bazie silnika wspomagania kierownicy z działu motoryzacyjnego Boscha, sparowanego z baterią z technologii akumulatorowych wiertarek. Już ten fakt pokazuje, jak Bosch podszedł do tematu – nie jako producent rowerów, ale jako koncern inżynieryjny z zasobami do stworzenia kompletnego systemu: silnika centralnego, baterii, sterownika i wyświetlacza.
⚙️ Ewolucja systemów Bosch eBike
- Gen 1 (2011–2013): Duży silnik podwieszony pod ramą, bateria 288 Wh, 50 Nm momentu obrotowego, wspomaganie do 25 km/h. Ustanowił silnik centralny jako dominujący format w Europie.
- Gen 2 (2013–2019): Linie Active i Performance, znacznie lepiej zintegrowane z ramą, baterie 300–500 Wh, szybkie ładowarki.
- Gen 4 (2020–2025): Kompaktowy silnik z widocznymi żebrami chłodzącymi, baterie do 750 Wh, 85 Nm momentu w wersji CX.
- Smart System (od 2022): Komunikacja cyfrowa, aktualizacje oprogramowania bezprzewodowo (OTA), integracja z aplikacją mobilną.
Wejście Boscha miało efekt domina. Do rynku napędów do rowerów elektrycznych dołączyli Shimano (STEPS, 2014), Brose, Fazua i inni. Producenci rowerów – Trek, Scott, Canyon, Specialized – zaczęli oferować modele elektryczne jako standardową część gamy produktowej, a nie niszowy dodatek. W Holandii do 2019 roku e-bike’i stanowiły ponad 40% sprzedaży nowych rowerów.
📈 Rower elektryczny dziś – liczby, trendy i kierunki rozwoju
Globalny rynek rowerów elektrycznych jest wart kilkadziesiąt miliardów dolarów i rośnie w tempie ok. 10–13% rocznie. Według danych BloombergNEF, w 2023 roku sprzedaż e-bike’ów przekroczyła 40 milionów egzemplarzy na świecie – więcej niż samochodów elektrycznych. To nie jest już nisza technologiczna. To jeden z najszybciej rozwijających się segmentów transportu osobistego.
🔧 Kluczowe trendy technologiczne
| Trend | Na czym polega | Dlaczego ma znaczenie |
|---|
| Integracja komponentów | Bateria ukryta w ramie, silnik wkomponowany w suport, kable wewnętrzne | E-bike’i wyglądają jak zwykłe rowery, co zmniejsza stygmatyzację i zwiększa akceptację |
| Lekkie napędy | Silniki poniżej 2 kg (Fazua Ride 60, Mahle X20), rowery poniżej 15 kg | Naturalna jazda, mniejszy opór bez wspomagania, szersze zastosowanie w gravelach i szosie |
| Łączność cyfrowa | Aktualizacje OTA, aplikacje mobilne, nawigacja, diagnostyka zdalna | Rower staje się „inteligentnym urządzeniem” z możliwością dostosowania i ochrony przed kradzieżą |
| Rowery cargo | E-bike’i transportowe zastępujące samochody dostawcze w centrach miast | Realna alternatywa dla logistyki ostatniej mili i transportu dzieci |
⚠️ Najczęstsze błędy i mity o historii rowerów elektrycznych
Wokół historii rowerów elektrycznych narosło wiele uproszczeń i nieścisłości, powielanych w popularnych artykułach. Poniżej prostujemy najważniejsze z nich.
❌ Popularne mity
- „Rower elektryczny to wynalazek XXI wieku” – nie, pierwsze patenty mają ponad 130 lat. Innowacją XXI wieku jest masowa produkcja po przystępnej cenie, możliwa dzięki baterii litowo-jonowej.
- „Yamaha wynalazła rower elektryczny” – Yamaha stworzyła pierwszy masowo produkowany pedelec (PAS, 1993), ale koncepcja sięga lat 1890., a pierwszy prototyp pedeleca zbudował Michael Kutter w 1990 roku.
- „Baterie litowo-jonowe były od początku” – do lat 90. dominowały baterie ołowiowo-kwasowe, potem NiCd. Li-ion stały się standardem dopiero po 2005 roku.
- „Silnik centralny to nowość” – patent Libbeya z 1897 roku opisuje silnik w osi suportu. Napęd centralny (mid-drive) jest starszy niż wielu sądzi – nowością jest jego współczesna, miniaturyzowana forma.
- „E-bike’i są popularne tylko w Europie” – największym rynkiem są Chiny z ponad 60% globalnej produkcji. Europa dominuje pod względem penetracji rynku rowerowego (w Holandii ponad 40% nowych rowerów to e-bike’i), ale wolumenowo Azja prowadzi zdecydowanie.
✅ Podsumowanie – historia rowerów elektrycznych w pigułce
Historia rowerów elektrycznych obejmuje ponad 130 lat – od eksperymentalnych patentów z końca XIX wieku, przez dekady stagnacji spowodowanej ograniczeniami bateryjnymi, po eksplozję rynku w XXI wieku. Trzy kluczowe momenty zdefiniowały tę ewolucję:
1. Yamaha PAS (1993) – udowodniła, że rower ze wspomaganiem elektrycznym może być masowym produktem konsumenckim, a nie prototypem laboratoryjnym.
2. Bateria litowo-jonowa (po 2000) – zmniejszyła masę akumulatora kilkukrotnie, wydłużyła zasięg i żywotność, czyniąc e-bike praktycznym środkiem transportu.
3. Wejście Boscha i innych koncernów (2011+) – podniosło jakość, standaryzowało systemy napędowe i przekonało wielkie marki rowerowe do traktowania segmentu elektrycznego jako przyszłości branży.
Dziś rower elektryczny nie jest już ciekawostką – to dojrzały, dynamiczny rynek wart dziesiątki miliardów dolarów, z technologią, która wciąż się rozwija. Lżejsze silniki, inteligentniejsze sterowniki, większe baterie i lepsza integracja komponentów sprawiają, że granica między rowerem tradycyjnym a elektrycznym zaciera się z każdym rokiem.
📚 Źródła i materiały referencyjne
US Patent 552 271 – Ogden Bolton Jr., „Electrical Bicycle”, 1895 (Google Patents)
Yamaha Motor Co., Ltd. – „The 30th anniversary of the Yamaha e-Bike”, dokumentacja historyczna systemu PAS
Bosch Global – „History Bosch eBike Systems”, historia rozwoju systemów napędowych Bosch eBike od 2009 roku
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 – regulacja homologacji pojazdów dwu- i trzykołowych
Norma EN 15194:2017 – europejski standard bezpieczeństwa rowerów ze wspomaganiem elektrycznym (EPAC)
❓ Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Kiedy powstał pierwszy rower elektryczny?
Pierwszy patent na rower z napędem elektrycznym (US 552 271) został przyznany Ogdenowi Boltonowi Jr. 31 grudnia 1895 roku. Jego konstrukcja miała silnik prądu stałego w piaście tylnego koła i baterię o napięciu 10 V, zdolną dostarczyć prąd o natężeniu 100 A. Nie miała pedałów – napęd był wyłącznie elektryczny.
Kto wynalazł pedelec – rower elektryczny ze wspomaganiem pedałowania?
Prace nad koncepcją pedeleca (rower, w którym silnik wspomaga pedałowanie proporcjonalnie do siły rowerzysty) rozpoczął szwajcarski inżynier Michael Kutter w 1989 roku, a pierwszy działający prototyp ukończył w 1990 roku. Komercyjna sprzedaż jego rowerów ruszyła w 1992 roku pod marką Velocity. Jednak pierwszym masowo produkowanym rowerem tego typu był Yamaha PAS, wprowadzony na rynek japoński w listopadzie 1993 roku.
Dlaczego rozwój rowerów elektrycznych trwał tak długo?
Główną barierą była technologia bateryjnego magazynowania energii. Akumulatory ołowiowo-kwasowe, dominujące do lat 90. XX wieku, były zbyt ciężkie (10–16 kg na 500 Wh) i miały zbyt niską gęstość energetyczną. Dopiero pojawienie się baterii litowo-jonowych po 2000 roku – pięciokrotnie lżejszych przy tej samej pojemności – uczyniło rower elektryczny praktycznym środkiem transportu.
Jaki jest obecnie największy rynek rowerów elektrycznych na świecie?
Największym rynkiem rowerów elektrycznych są Chiny, odpowiadające za ponad 60% globalnej produkcji. W samym 2020 roku w Chinach wyprodukowano ponad 25 milionów e-bike’ów. Europa jest drugim co do wielkości rynkiem, z najwyższą penetracją w Holandii, gdzie ponad 40% nowych rowerów sprzedawanych od 2019 roku to e-bike’i.
Kiedy firma Bosch weszła na rynek rowerów elektrycznych?
Dział Bosch eBike Systems został założony w 2009 roku. Pierwszy system napędowy (silnik centralny, bateria 288 Wh, wyświetlacz) zaprezentowano na targach Eurobike w 2010 roku, a sprzedaż rowerów z tym napędem rozpoczęła się w sezonie 2011. Bosch szybko stał się liderem rynku europejskiego i do dziś jest jednym z najważniejszych producentów systemów napędowych mid-drive.
Jakie przepisy UE regulują rower elektryczny?
Podstawowym aktem jest Rozporządzenie (UE) nr 168/2013, które wyłącza z obowiązku homologacji pedelece spełniające trzy warunki: moc ciągła silnika do 250 W, odcięcie wspomagania przy 25 km/h i wymóg pedałowania. Takie rowery traktowane są jak zwykłe rowery – nie wymagają prawa jazdy, rejestracji ani ubezpieczenia. Norma EN 15194 określa wymagania bezpieczeństwa i metody badań.
Czy silnik centralny jest lepszy od silnika w piaście?
To zależy od zastosowania. Silnik centralny (mid-drive) zapewnia lepszy rozkład masy, wykorzystuje przerzutkę roweru i oferuje wyższy moment obrotowy na trudnym terenie. Silnik w piaście jest tańszy, prostszy w budowie i wystarczający do jazdy miejskiej po płaskim terenie. Oba rozwiązania mają ponad stuletnie korzenie w historii rowerów elektrycznych – patent Libbeya z 1897 roku opisywał napęd centralny, a patent Boltona z 1895 roku – silnik piastowy.
